Canım Annem, Benim Her Şeyim! Ya Baba?! Ne Babası?

Ya BABA? Babam benim her şeyim diyebiliyor musunuz? Diyebiliyorsanız niye daha sesli dile getirmiyorsunuz? Anneyi yüceltmek için babanın üzerine basmak mı gerekiyor illaki?

Baba neden anne kadar sevilmez yada ananın yerini tutmaz? Bunun üzerine düşüncelerimi yazmak istedim.

Babalara haksızlık yapıldığını düşünüyorum, bir baba olarak ve babasını tanımış birisi olarak. Her sabah erkenden kalkıp, tarlasına, sanayideki iş yerine, çalıştığı fabrikaya, karda kışta çöp arabasına, binaların inşaatına vs.. yalan yanlış bir kahvaltısı bile hazırlanmadan gidip gün boyunca çalışıp, yıllarca emeği ile kazandığını ailesi ile paylaşan, hiç bir karşılık gözetmeden çocuklarına harcayan baba ne oluyor da ananın yanda esamesi bile okunmuyor?

Bizim kültürümüzde, aile yapımızda baba otoriteyi temsil eder, fakat analar bunu sadece çocuğun cezalandırılması konusunda kabul eder, yoksa babanın otoritesi anaya pek sökmez. Amerikan polisiye filmlerinde ki iyi polis kötü polis gibi babaya kötü polislik rolü biçilir.
” Baban çok kızar”
“bu yaptığını baban duymasın seni öldürür.”
“babası şuna bir kızarmsın..!!!”

Evet babaya biçilen rol; kötü, cezalandırıcı, affetmeyen tutarlı cezalandırıcı, otoriter kişilik!!! Ya anne? hep sevecek kızsa da kolayca affedecek, babaya şikayet edip sonara da yine kucaklayıp teselli edecek şefkatli kişi.

Bence bu haksızlık. Eğer çocuk hatalıysa ve ceza verilecekse, kızılacaksa bunu anneler, babaya havale etmeden kendileri yapmalı. Sevgi anneden dayak, ceza, ciddiyet babadan?!!! Sonrasında da canım annem oluyor. Evet annemiz canımız ama babalarda canımızın diğer yarısı. Çoğumuzun annesi dışarıda çalışmanın zorluğunu bilmez ve de anlayamaz bile, çocuğun her ne sebeple olursa olsun maddi isteklerini babadan daha makul karşılar ve verir. Ya babalar, bir çok şeyi, krizi, hastalık ve sağlığı düşünmek zorunda, kirayı, mutfak giderini ıvır zıvırı her şeyi… Daha cimridir baba bu yüzden. Daha gaddar davranır ve ihtiyaçlarımızı annelerimize göre daha geç ve zor anlarlar.

Anneler nasıl davranmalı?
Öncelikle çocuğun gözünde olumlu bir baba imajı oluşturmalı. Çocukların yanında babayı olumlu tanıtmalı, onu aşağılamamalı. Annenin saygı duymadığı babaya çocukların saygı duymasını bekleyemeyiz. Çocukların hatalarında babaya havale etme huyundan vaz geçmeli, baban kızar demektense, yaptığı davranışın kendisi tarafından da tasvip edilmediğini doğrudan göstermeli, gerekirse kendisi kızmalı.

Babalar nasıl davranmalı?

Annelerin ve kültürümüzün kurduğu bu tuzağa düşmemeli, her ota-tuta kızmaktansa anneleri gözlemleyip daha affedici olabilmeli. Çocuğu için her cefaya katlanırken meyvesini de toplayabilmeli yaptıklarının. Bu da, daha sakin ve anlayışlı, onlar ile daha fazla zaman geçiren, konuşabilen ve konuştuklarında eleştirip kırmak yerine daha toleranslı olabilmeyi gerektirmektedir.Neden en son babalar duyar? Bundan dolayı. En nihayetinde annenin dediği olacaksa ve kuyruğu indireceksen(ki kaçınılmaz son) tepki vermeden sağlıklı olarak yeniden düşünmek gerekir. Anne adına çocuklara kızmaktan da kaçınmalı.

Öğrencilerime bazen soruyorum, “kaçınızın annesi, eğer işi, gücü, maddi durumu vs yerinde olsaydı, babalarınıza bunca sene katlanırdı? ” büyük çoğunluğu doğrudan hocam benim annemi tarif ediyorsunuz, kesinlikle katlanmazdı ve o da bize böyle söylüyor, diyorlar. Anneler mazlum rolünü oynayarak çocuğu babaya karşı alttan alttan kışkırmakta ortaya böyle bir durum çıkmakta.

Ninnilerde, türkülerde, deyişlerde örneklere bakalım;

“Analar çeker yükü, kimsenin bilesi yok, gelin çiçek derelim, yollarına serelim, sevgi dolu türkülerle annemize verelim,” Babaya ???
“Anam anam garip anam ben derdimi kime yanam”(baba dertten anlamaz mesajı!)
“Annesinin bir tanesini hor görmesinler” ( babası sevmiyor mu?)
“Ana gibi yar olmaz, bağdat gibi diyar olmaz”
“Annem annem, ben ne ….gördüm..”
“Anne duy sesimi, yalvarıyorum.” ÇOOOKKKK.

Analar çook daha fazlasını hak ediyor şüphesiz, Yaradan “cenneti onların ayaklarına sermiş” bir bildiği var, fakat yaradan babayı da boş ver dememiş ki!! babanında evlat üzerinde haklarını sıralamış….

Son sözüm anamızı hep yüceltip sevelim fakat babaları da unutmayalım, ağzına sağlık Sayın F.Kısaparmak..bildiğim babaya yazılmış tek güzel türkü..

“Bu adam benim babam….”

Sevgiyle kalın, her ikisinin yerini ve değerini bilin ve onlarada bunu hem söyleyin hem de hissettirin…

Yrd. Doç Dr. Mustafa Uslu