Şimdinin Şarkısı: Gençlerin Keşfettiği Mutluluk Bilgeliği
“Gençler artık mutluluğun beklemeleri gereken bir şey olmadığını fark ediyorlar.” Bu cümle, kalplerde filizlenen yeni bir bilgeliği anlatıyor aslında. Eskiden mutluluk, sanki uzak bir ülkeymiş gibi anlatılırdı bize. Önce hayatın zorlu yollarını aşacak, dağları tepeleri geçecek, sonra o uzak ülkenin kapılarına varacaktık. Diploma, iş, evlilik, ev… Her biri, o mutluluk ülkesine giden yolda birer duraktı.
Oysa şimdi gençler, mutluluğun uzak bir ülke değil, yanlarında taşıdıkları bir tohum olduğunu keşfediyorlar. Bu tohum, şimdinin toprağına ekildiğinde filizleniyor. Bir kahve yudumuyla, sevdiği bir şarkının nakaratıyla, arkadaş kahkahasıyla, gökyüzünün mavisine bakarken… Mutluluk, gelecekte açacak bir çiçek değil, şimdi koklanabilecek bir gül olarak beliriyor gözlerinde.
“Mutlu olmayı seçmek, hayatınızda yapabileceğiniz başka herhangi bir şeyden daha önemlidir.” Bu ikinci cümle ise mutluluğun bir kader değil, bir seçim olduğunu hatırlatıyor. Tıpkı sevdiğine uzattığın eli seçer gibi, tıpkı yazmaya başladığın hikâyenin yönünü belirler gibi, mutluluğu da seçebileceğimizi söylüyor.
Belki de en romantik olanı da bu: Mutluluğun, geleceğin belirsiz diyarlarında değil, tam da şu an avuçlarımızın içinde olduğunu bilmek. Sevdiğin insanın gözlerinde, bir çocuğun gülüşünde, akşam göğünde batan güneşte, tenine değen rüzgârda… Büyük hayaller kurmak güzeldir, ama o hayallerin peşinde koşarken, ayaklarımızın altında ezilen küçük mutlulukları fark etmemek, hayatın belki de en büyük acısıdır.
Belki gerçek aşk, sadece bir insana duyulan tutku değil, anın içinde gizli güzellikleri görebilmektir. Ve belki gerçek bilgelik, büyük mutlulukları beklerken küçük mutlulukları kaçırmamaktır. Tıpkı aşkın en güzel anlarının, gelecek planları yaparken değil, sevdiğinin gözlerine dalarken yaşandığı gibi…
Siz mutluluğu nerede arıyorsunuz? Gelecekte açacak bir çiçek olarak mı, yoksa avucunuzda tuttuğunuz bir tohum olarak mı?
